Droomhuis blijkt doodgewone flat

Ik fiets regelmatig langs de Nederrijn bij Rhenen (hier kun je op zondag geen eieren kopen bij de lokale boer om hem moverende redenen, iets met Biblebelt) en zag dan telkens net naast Rhenen een prachtig mooi wit huis liggen boven op een heuvel, met een torentje nog wel. Ik gunde mezelf – mocht het vrachtschip met de euro’s ooit binnenvaren – te wonen in dit stukje schoonheid omringd door bossen. Uitkijkend op de rivier vanaf de Utrechtse Heuvelrug die 150.000 jaar terug gevormd is door stuwing in de ijstijd Saalien. Ik zag mezelf al helemaal boven in dat torentje zitten achter m’n computertje uitkijkend over de omgeving. Meermaals zag ik dit huis staan tijdens mijn fietstochten en uiteindelijk ben ik er nu dan ook maar eens naartoe gefietst om het van dichtbij te kunnen bewonderen. En daar kwam ik van een koude kermis thuis. Niet dat het gebouw niet mooi is, geenszins maar het blijkt een dood-ordinaire flat te zijn waarvan de eerste 7 verdiepingen aan het zicht onttrokken worden door de omringende bomen. Alleen de hoogste etage is te zien vanaf de rivier waar ik langs fiets en daar vandaan leek het dus een droomhuis. Er staan bomen voor maar het pand ligt ook niet in een bos maar gewoon in de stad Rhenen. Een illusie armer ben ik wat weemoedig terug omlaag gesuisd van de heuvel af – met de wind in m’n korte haar – naar de rivier daarmee de ‘watertoren van Rhenen’ en mijn droom definitief achterlatend. Speel het filmpje hiernaast af en zie wat ik bedoel.

Toch nog een droomhuis gevonden